رای وحدت رویه شماره ۵۹۱ هیئت عمومی دیوان عالی کشور خیانت در امانت از جرائم مضر به حقوق خصوصی و مصالح عمومی است رضایت مدعی خصوصی یا استرداد شکایت موضوع حق الناس را در جرم مزبور منتفی می سازد لیکن به ضرورت مصلحت جامعه و حفظ نظم عمومی تعزیر شرعی یا حکومتی مجرم لازم است. رای شماره4 مورخ ۲۳/۶/۱۳۲۳ اگر کسی اشیایی نزد یک نفر به امانت بگذارد و یک نفر دیگر اشیای مذکور را به دستور امانتدار بفروشد یا رهن بگذارد در صورت علم این شخص به امانت بودن اشیای موضوع بحث مشارالیه معاونت در بزه خیانت درامانت کرده و نمیتوان او را مرتکب اصلی دانست زیرا که شرط تحقق بزه موضوع ماده ۲۴۱ قانون آیین دادرسی کیفری عمومی سپرده شدن مال به کسی که به ضرر مالک به یکی از طریق مذکور در ان ماده تصرف نماید در رای شماره ۱۴۰۸مورخ 26/8/1324 شعبه ۲" اگر نحوه اتهام مردی این باشد که مشار الیه متعلق به شاکی را که به عنوان جهیزیه خانه خود برده پس از تفرقه بین انها حاصل شده از او مطالبه کرده و متهم ان اشیا را منکر گردیده است صرف این عمل دارای جنبه کیفری و قابل انطباق با ماده ۲۴۱ نخواهد بود بلکه برای انطباق عمل با ان ماده لازم است سپرده شدن مال موضوع دعوا به متهم به نحوی که قابل تطبیق با یکی از عناوین مذکورباشد در محرز گردد دیوان عالی کشور در یکی از آرای خود را به شماره ۱۸۴۹مورخ18/10م1325 به این موضوع اشاره میکند با احراز شریک بودن متهم در مال موضوع تصرف غیرقانونی عمل ارتکابی او مشمول ماده241 قانون کیفری یا سایر موارد کیفری نخواهد بود در چنین حالتی مسئولیت مدنی شریک بر اساس ماده ۵۸۲ قانون مدنی به قوت خود باقی است
برچسب:
نویسنده: هلیا عابدی
تاريخ: شنبه
10 دی
1401 ساعت: 14:03